Eindelijk weer drie punten voor de Glamourboys

Bassie had het moeilijk deze week. De zware nederlaag tegen SCMH en zijn zoektocht naar Abramovich hadden nog niet het gewenste resultaat opgeleverd en nu was ook de Grote Kees weer terug. Hoe zou zijn reactie zijn op het teleurstellende resultaat van de laatste week. En ook in Gemonde waren de berichten binnen gekomen over de negatieve cijfers van El Gado, de Blauwe Kat. Zo stond er bij aanvang van de wedstrijd een stralende glimlach op de gezichten van de slechts elf meegereisde spelers van Irene. Het lek van WEC stond ook vandaag weer in het doel, dus scoren was een garantie. De Grote Kees liet zich meteen zien bij aanvang van de wedstrijd en was zeer duidelijk aanwezig aan de zijlijn. De Glamourboys begonnen deze wedstrijd zonder d’n Tank, de aanvoerdersband was hem in SCMH naar het hoofd gestegen en uit voorzorg had de technische staf hem een plekje op de bank toegewezen. Nu ging deze week de aanvoerdersband naar de trotse El Gado, zelfs zijn vrouw en kind mochten mee genieten van dit moment. Al ver voor aanvang van de wedstrijd zochten zijn ogen het terrein af naar de Gealle Tweety, waar was hij, hij zag zijn stalker nergens, zou hij zich verstopt hebben in de struiken, de plek waar d’n Hunter veel van zijn tijd doorbrengt. Maar al snel bereikte El Gado het bericht dat de Gealle Tweety niet op het sportveld was getraceerd. Een zucht van verlichting klonk in het doel, eindelijk, eindelijk na zoveel maanden was El Gado even bevrijd van zijn hinderlijke achtervolger. Op deze zonnige zondag in het zuiden had hij zijn vrouw en kind beloofd te stralen, te stralen zo als de Glamourtrein nog nooit gestraald had.

Zo was de drang om te overwinnen groot deze week en de kansen waren er ook. Zo waren er enkele kansen voor Bambardo, der Toni, Pyromari en d’n Schaver maar alle kansen stierven in schoonheid een stille dood. Maar achter alle leed glinstert er iets dat Bassie van schoonheid deed zuchten. Het gevoel dat het vandaag ging lukken. Na twintig minuten voetballen was het Irene dat balverlies van de Glamourboys hard afstraften, en weer was El Gado geklopt, weer niet de nul, weer zag hij in gedachte het gezicht van de Gealle Tweety die weer een kruisje aantekende aan de zoveelste wedstrijd die hij wel met een nul had afgesloten. Zweet druppels stroomden over de gezichten van de Glamourboys, een groot gedeelte was te danken aan de hoogstaande zon die al menige kruin van de Glamourboys van een rode gloed had voorzien maar ook een groot gedeelte van de zweetdruppels had te maken met de gedachte van weer een nederlaag en weer geen borreltje.

In de tweede helft moest er meer op de aanval gespeeld worden, maar binnen vijf minuten moest de Blauwe kat alle zeilen bijzetten om de bal uit het doel te houden en de Glamourboys te behoeden van een 2-0 achterstand. Al snel volgde het eerste gevaarlijke moment voor het doel van Irene, het was d’n Tank die over de rechterzijde de zestien binnendrong en 25 ton gehard staal veranderde in 25 ton dynamiet, de frustratie en ellende van het ontnemen van zijn aanvoerdersband en een plekje op de bank zat in de vernietigigde schot verborgen. Met verwoestende kracht ging de bal richting het vijandelijke doel, helaas had d’n Tank zijn stabiliserende richtsysteem en laser afstandmeter niet goed afgesteld en de bal verdween over de cornervlag richting Eerde. Na tien minuten was het dan toch raak voor de Glamourboys, een voorzet van Hans Pingel kwam bij Stoffertje en die bedacht zich geen moment en met zijn fluweel zachte rechtervoet aaide hij de bal met veel effect in het doel 1-1.

Zou het gevoel van Bassie dan toch werkelijkheid worden? Halfweg de tweede helft kwamen de Glamourboys op voorsprong een schitterende stift van ex kapitein buitendienst kapitein Pyromari verraste de doelman van Irene volkomen en in paniek werkte deze de bal in eigen doel. Gelukwensen wou e.k.b. kapitein Pyromari niet ontvangen, hij liep allen, met zijn handen lichtgebogen omhoog en met een blik van “ja dat is toch niet zo moeilijk zo te kunnen scoren, ge moet dat gewoon kunnen. Een beetje als een doorschietstoot met een licht effect aan de linkerzijde, ja en ik kan dat. Oh ja, Raymond Ceulemans die kan dat ook. Irene begon na deze achterstand meer druk uit te oefenen op de defensie van de Glamourboys. De hitte begon zijn tol te eisen en onze vijfentwintig tonner begon het zwaar te krijgen. Het ontnemen van de aanvoerdersband en zijn afzwaaier knaagden nog steeds aan het geweten van d’n Tank en vijf minuten voor het einde moest hij opgeven en werd hij vervangen door de Zwerver. Met nog twee minuten te gaan was het de Zwerver die aan de droom van Irene een einde maakte, een een twee met de Schaver bracht hem vrij voor de rechterzijde van het doel en ook nu was de doelman van Irene kansloos 3-1. Zou dit wel eens het laatste doelpunt van de Zwerver geweest kunnen zijn?

De Glamourboys hadden gewonnen, het borreltje kon ingeschonken worden en El Gado straalde. In de rust kon hij vrouw en kind niet onder ogen komen maar nu duurde het niet lang of de eerste kusjes straalden over veld twee. De euforie in de kleedkamer was groot en deze overwinning werd gevierd alsof het behalen van een periodetitel. Nieuwe namen werden er dan ook al snel genoemd, spelers, sponsors, trainers, technische staf, medische staf, masseuses, zelfs een pastoraal medewerker werd gezocht. De Glamourtrein is op stoom. De kampioen van 2018-2019 is al bekend. Toch lijkt het erop dat Bassie en Abramovich in het geheim al gesprekken hebben gevoerd zo zijn er voor de komende wedstrijd maar liefst acht personen opgenomen in de voorselectie voor het volgende seizoen. Zouden de toptransfers er nu dan eindelijk wel eens komen en misschien wel sneller als wij denken.  Zouden er dan toch slachtoffers vallen ? Wordt vervolgd zei Bassie, die drie punten en de mogelijke transfers en tevreden ging hij na een lange dag vermoeid richting huis.