De Glamourtrein blijft op spoor

Met de overwinning op vreemde bodem in Ledeacker stond deze week de wedstrijd tegen Boskant op het programma. De eerste wedstrijd in Boskant was de technische staf nog niet vergeten, zonder Pareltje wisten de Glamourboys daar met 0-1 te winnen door een doelpunt van Angelino, in Boskant ondertussen bekent als het Mirakel met de Gouden Voetjes. Toen kwamen de Glamourboys met de hakken over de sloot fortuinlijk weg, de laatste vijf minuten was het daar nog pompen of verzuipen en wist Diamantje, door de kou bevangen, nog een bal op de doellijn te keren. Ook wist Boskant enkele weken geleden nog twee puntjes weg te snoepen bij koploper Vorstenbosche Boys. De technische staf was dus gewaarschuwd voor deze geduchte tegenstander. Zo was er deze week geen topoverleg in de kantine waar onze subcoaches normaliter weer zaten te wachten op ons Supertrio om deze met raad en daad bij te staan, maar nu was ons Supertrio uitgeweken naar een geheime locatie. Al bijna de gehele competitie zit de technische staf vol verwachting te wachten op het tezamen optreden van hun tobspitsen d’n Strijker en Houdini, oftewel de zwagertjes Hokus en Pokus, de magiĆ«rs van de Glamourboys. Eindelijk kon de Grote Kees nu zijn droomaanvallers binnen de lijnen brengen. Maar ook deze week was het weer een tegenvaller, al tijden zit onze technische staf te wachten op de terugkeer van hun tobspits de Strijker, de Tovenaar uit Eerde, in d’n Boskant beter bekend als de Babbelaar van de Scheken, maar na een lange reeks van blessures, van hamstring tot meniscus en van een ongewillige kuitspier tot een skiknie, telkens was er wel iets dat zijn rentree weer in de weg stond. Ook nu weer.

De Glamourboys begonnen gespannen aan de wedstrijd, en al snel ontstond er verwarring in de laatste linie en was er het eerste kansje voor d’n Boskant. Maar ook nu was El Gado weer de betrouwbare sluitpost van de Glamourboys. De aanwezigheid van de Geale Tweaty had hem niet van zijn stuk gebracht. Maar toch was er wel enige onduidelijkheid in de laatste linie, het zwerven van d’n Tank had hem meer en meer centraal gebracht en hierdoor kwam de Gazelle steeds meer op de positie van rechtsback te spelen. Was het verstand, vindingrijkheid of was het wijsheid die Bassie, Sinterklaassen en de Grote Kees hier ten toon spreidde. Werd dit afgedwongen door de tegenstander of was de uil van Minerva ook nedergedaald over onze technische staf? Normaal gesproken moet het de tegenstander zijn die d’n Tank in deze positie wist te brengen. Bassie, Sinterklaassen en de Grote Kees kennen de wijze uil alleen van de Fabeltjeskrant en Minerva als een oud Belgisch motor en fietsmerk dat zij zich nog herinnerden uit hun jongere jaren.

Halfweg de eerste helft kwamen de Glamourboys op voorsprong, mede door de goed leidende scheidsrechter Huub Strijkijzer die na een snelle wandeling minuten puffend en proestend op de doellijn stond uit te huigen en nu kon zien dat de bal de doellijn was gepasseerd. Het was Houdini die die met een stiftje de doelman van Boskant probeerde te verschalken en hoe deze zich nog grabbelend en graaiend probeerde te redden de bal was over de doellijn 1-0. Dit gaf de Glamourboys vertrouwen en het duurde niet lang of het was Angelino die scoorde. Het wonder van de Glorie was er als de kippen bij toen Houdini na aangeven van Pareltje de bal voorbij de doelman tikte en het was Angelino die voor de tweede keer dit jaar met een laatste tikje, een doelpunt op zijn naam wist te brengen.

Halfweg de tweede helft was het weer Angelino die aan alle dromen van d’n Boskant een einde maakte, een pass met militaire precisie van de Gazelle werd door Angelino van grote afstand over de ver uitgelopen doelman van Boskant gestift 3-0. In de laatste minuut was het Tikkie Takkie die ook nog zijn doelpuntje meepikte, een terug gelegde bal werd door hem hard in het net geschoten en de 4-0 overwinning was meer en meer verdiend. Na de wedstrijd waren er door de technische staf lovende woorden over de man van de wedstrijd, de goed leidende Huub Strijkijzer.