Glamourboys dromen verder

Met een overtuigende overwinning tegen HBV in zijn pocket, was er voor Bassie wel iets duidelijk geworden, nu hij eindelijk de macht in handen had en met een monsterscore van 9-2 richting huiswaarts ging was er in deze tijd van de competitie geen tijd voor sprookjes. Zo zat Bassie donderdagavond met glunderende ogen in de kantine wachtend op Sinterklaassen en de Grote Kees, zijn papieren had hij al geopend op tafel liggen, plan A, B, C, D, E en F oftewel 1-0, 2-0, 3-0, 0-1, 0-2, 0-3 deze lagen boven enkele duidelijk zichtbare verscheurde flyers van de Efteling.

Met een rood gebogen hoofd en afgezakte schouders kwamen Sinterklaassen en de Grote Kees ook richting de Glorie om de strategie door te nemen tegen de volgende tegenstander WHV en nog voordat beide plaats hadden genomen op hun stoel was Bassie heel duidelijk richting zijn twee secondanten. Deze week geen fantasie opstelling, geen Efteling opstelling, zo gaan we het doen en niets anders. De Grote Kees en Sinterklaassen konden niets anders dan met gebogen hoofd een bevestigend knikje geven. Einde vergadering. Gas erop. Er was duidelijk iets veranderd in de hiërarchie van de coaches.

Zo begonnen de Glamourboys ook nu weer met hun sterkste opstelling en voor WHV was het al snel duidelijk, tegen deze hongerige wolven viel niets te halen. Al snel was er de  eerste mogelijkheid voor Pareltje, draaiend binnen de zestien werd hij opgevangen en met een lichte duw van de bal gezet, helaas geen penalty. Maar lang zou het niet duren voordat de Glamourboys op voorsprong kwamen. Na tien minuten was het Pareltje die over links doorging, zijn ingeschoten bal ging via de doelman van WHV in het doel 1-0. De Glamourtrein had er ook nu weer de vaart inzitten en na tien minuten was het Angelino die de zestien binnen ging en werd gevloerd door de doelman van WHV. Strafschop, het was weer Pareltje die de doelman de verkeerde hoek in stuurde en de 2-0 liet aantekenen. Toen even later Hans Pingel met een goed schot de doelman van WHV weer kansloos liet 3-0 kon de carrousel met wissels weer beginnen.

Nog voor rust was het Angelino die de 4-0 aantekende en op jacht ging naar de zijn twintigste doelpunt en naar de gouden balschoentjes. Tevreden zat Bassie in de dug out, de Glamourtrein liep weer als in zijn beste tijd. In de tweede helft was het Angelino die nog twee maal het net wist te vinden, jammer was het dat Jeromeke nog een maal moest buigen voor een geweldig doelpunt van WHV, maar de punten waren weer binnen en met een 6-1 overwinning is het nu wachten op de wedstrijd tegen DAW om dan eindelijk het toch verdiende kampioenschap te kunnen vieren. Nu het einde van competitie naderde was het tijd voor het uitdelen van de prijzen. Zo werd Pareltje beloond met de Gouden Schoen als meest waardevolle speler, Angelino als de topschutter van de Glamourboys en verder was er nog niet veel te vieren, misschien nog wie was de beste coach?  Gelukkig en toch een beetje teleurgesteld zat Bassie met een wrang gevoel tussen een opgelaten team van de Glamourboys. Even had hij de regie uit handen gelaten en nu moest hij daar de zure druiven van plukken,hij was zo kort bij en nu zo ver af, vijfendertig minuten was hij verwijderd van Bassie’s Dream, zijn Wall of Fame, zijn eerste Gouden Ster, zijn trotse verhaal aan zijn kleinkind.

Maar nu het einde van het seizoen nadert, begint ook weer de carrousel van nieuwe contract onderhandelingen, wie neemt er het volgende jaar plaats in De Seven Stars, wie komt er in de Diligence, wie in de Feestwagon en wie volgt er met de Pomplorrie. En wie geraakt er op het zijspoor, en wat doet de man met de zaag? Allemaal vragen voor het volgende jaar, maar laten we daar nog maar niet aan denken, eerst nog enkele feestjes en de meeste dromen zijn toch bedrog.